Hortensja pnąca

Hortensja pnąca jest oryginalnym i wartościowym pnączem. Rośnie silnie wspinając się po podporach.

Hortensja pnąca jest oryginalnym i wartościowym pnączem. Rośnie silnie wspinając się po podporach do wysokości 20-25 metrów za pomocą licznych mocnych korzonków przybyszowych wyrastających na łodygach, podobnie jak u bluszczu. Pnie się przede wszystkim po grubych pniach drzew.

Liście ma owalne lub szerokojajowate, długości 5-10 cm, z wierzchu ciemnozielone, nagie i błyszczące, na brzegu drobno piłkowane, na wierzchołku zaostrzone i o podstawie sercowatej lub okrągłej. Ogonki są zwykle dłuższe niż blaszka liściowa. Kwiaty białe, zebrane w duże płaskie kwiatostany, średnicy 20-25 cm, brzeżne płonne, rozwijają się w czerwcu-lipcu.

Wymaga gleb żyznych, próchniczych, świeżych i zasobnych w wodę. Rośnie dobrze w stanowiskach słonecznych, półcienistych i w cieniu. Wytrzymała na niskie temperatury. Ze względu na silny wzrost potrzebuje podpór o mocnej konstrukcji. Stosowana jest do okrywania pni drzew, zwłaszcza prostych i długich, ścian, murów, skał itp. Gdy podpory nie są zbyt wysokie, np. murki, wówczas można rośliny ograniczyć we wzroście stosując cięcie. Sadzona bez podpory, np. na trawniku, wyrasta do wysokości ok. 1,5 metra, jej długie pędy pełzając po powierzchni gleby ochraniają ją i tworzą formy o dziwacznych kształtach.

Okazy takie wyglądają oryginalnie i kwitną obficie. Hortensja pnąca nadaje się doskonale do uprawy w miastach. Amatorsko można rozmnażać hortensję pnącą z odkładów. Po ukorzenieniu i odcięciu pędów sadzi się je do doniczek, a gdy wytworzą obfitą bryłę korzeniową, przesadza się na miejsce stałe.

--

Stopka
http://abcogrodnika.blogspot.com/artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Artykuł pochodzi z serwisu

Zadziwiający świat roślin

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki

Świat roślin bywa bardzo zaskakujący, ciekawy i potrafi nas niejednokrotnie zadziwić. Rośliny potrafią bardzo często wykazywać cechy, które przypisywane są innym organizmom.

Ostatnimi czasy coraz większą popularnością w Polsce cieszą się rośliny owadożerne. Widać to po rosnącej ilości zapytań na ten temat na forach ogrodniczych, aktywności na targach botanicznych zarówno importerów jak i zwiedzających. Ponieważ jest to temat niezwykle zajmujący, właśnie jemu pragnę poświęcić ten artykuł.

Świat roślin rozróżniany jest od świata zwierząt przede wszystkim poprzez fakt iż są one samożywne. Oznacza to tyle, że wykorzystują one dwutlenek węgla, wodę i substancje mineralne oraz związki odżywcze zawarte w glebie i energię słoneczną do wyprodukowania sobie pokarmu. Są jednak miejsca na ziemi w których gleba jest bardzo uboga i nie posiada odpowiedniej ilości pożywienia- a mimo to rosną tam rośliny.

Miejsca te to przeważnie tereny podmokłe, bagienne, torfowiska gdzie odczyn gleby jest kwaśny. Roślinność znajdująca się tam wykształciła pewną niezwykłą dla roślin funkcję, mianowicie zdolność pozyskiwania substancji odżywczych ze złapanych owadów i małych zwierząt. Najczęściej ich łupem padają owady i skorupiaki.

Jednak aby tak mogło się dziać rośliny te musiały wykształcić charakterystyczne dla siebie cechy. Po pierwsze ich liście musiały przejść metamorfozę przemieniając się w pułapki do łapania ofiary.

Niektóre z nich posiadają liści w postaci dzbanków. Są to zwykle pnącza a dzbanki są zawieszone na znacznych wysokościach. W większości przypadków roślina wabi do dzbanka ofiarę, z którego nie mogą się już wydostać. W dzbankach znajdują się soki trawienne, które wspomagają rozkład ofiary. Bywają jednak również dzbanki chwytne, które są zagrzebane w ściółce. Taki dzbanek zbudowany jest w ten sposób, że w jednym miejscu ścianka wydłuża się tworząc wieczko.

Muchołówka z kolei do chwytania pożywienia wykorzystuje pułapki powstałe w wyniku przekształcenia blaszek liściowych. Mają one kształt dwóch ząbkowanych talerzyków. Wnętrze pułapek ma kolor szkarłatno- czerwony co jest zachętą dla owada aby wszedł on do środka. Kiedy to zrobi podrażnia znajdujące się we wnętrzu włoski czuciowe i pułapka w mgnieniu oka się zamyka. Następnie zachodzi proces trawienia. Przeważnie trawienie trwa kilka dni, ale zdarza się także, że dokonuje się to w ciągu kilku tygodni.

Niezwykle ciekawą rośliną owadożerną jest pływacz zwyczajny. Występuje on zwykle w wodach stojących, stawach i rowach. Wykształcił on niezwykle ciekawy system łapania pożywienia. Na powierzchni liścia wytwarza on niewielki pęcherzyki wypełnione wodą. W pęcherzykach znajduje się jednak zapadka, która otwiera się do wewnątrz pułapki. Kiedy ofiara stanie na owej zapadce automatycznie wpada do środka, bez możliwości wyjścia.

Inna grupa roślin chwyta swe ofiary przy pomocy tzw. lepów. Wydzielają one lepką substancję o miodowym zapachu, której krople są niczym rosa. Słodka ciecz wabi owady, które się do niej przyklejają.

---
T.G.
Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/

Rośliny okrywowe w Polsce

Coraz większą popularność zyskują w polskich ogrodach rośliny okrywowe. Dlaczego tak się dzieje? Rośliny okrywowe to typ roślin charakteryzujących się atrakcyjnym wyglądem i małymi wymaganiami pielęgnacyjnymi.

Do roślin okrywowych możemy zaliczyć: trzmielinę, barwinka, bluszcz oraz winobluszcz czy irgę. Dzisiaj coraz trudniej znaleźć centrum ogrodnicze w którym możemy znaleźć tego rodzaju roślin, dobre jakościowo. Dość duży wybór roślin ogrodowych w tym okrywowych oferuje szkółka roślin Szyszlandia, która mieści się w Kicinie pod Poznaniem. Krótko chciałbym scharakteryzować poszczególne gatunki.

Trzmielina jest rośliną w naturalnych warunkach rosnącą na terenie Europy, Azji oraz Ameryki Północnej. Dorasta do czterech metrów wysokości. Kwiaty są niewielkie, o zielonym kolorze. Liście mają kształt lancetowaty. Przez większą część roku są zielone, ale jesienią stają się czerwono fioletowe. Owoce ma drobne, posiadające wystające „cztery kwadraty”. Jej pnącza wspinają się po drzewach i murkach. W Polsce najczęściej spotykana jest odmiana pospolita. W ostatnim czasie trzmielina zyskuje na popularności i można ją spotkać w coraz większej ilości ogrodów.

Barwinek - dekoracyjny, choć skromnie wyglądający barwinek doskonale sprawdza się na ciemnych rabatach. Zimą i wczesną wiosną zachwyca świeżością zimozielonych listków. Choć nie prezentuje się tak okazale jak większe byliny, jest wspaniałym gatunkiem drugiego planu - rozrasta się nawet w najciemniejszych zakątkach ogrodu. To jedyny gatunek o zimozielonych liściach, który w naszym klimacie rośnie tak bujnie i jest całkiem mrozoodporny. W naturalnych warunkach występuje w południowej części Europy Zachodniej i Środkowej, a także w Europie Wschodniej, gdzie rośnie aż po Krym i Kaukaz. W Polsce można go znaleźć w lasach liściastych oraz w parkach.

Irgi są najczęściej krzewami o niewielkiej formie wzrostu, rzadko występują w postaci niewielkich drzewek. W zależności od gatunku, mogą być uprawiane jako żywopłoty, rośliny okrywowe, bądź jako pojedyncze egzemplarze. Nadają się również do uprawy w doniczkach i skrzyniach. Szczególną popularnością cieszy się irga pozioma znakomita do ogrodów skalnych oraz na niewielkie trawniki. Wyróżnia ją kobiercowata forma wzrostu, dekoracyjne, czerwone owoce i różowobiałe kwiaty. Owoce utrzymują się jeszcze długo po przekwitnięciu i opadnięciu liści, dzięki czemu mogą stanowić cenne pożywienie dla ptaków w okresie zimowym.

--

Stopka

Szkółka roślin ogrodowych i okrywowych.

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Urzekające róże z Afryki

„Nie widziałam piękniejszych kwiatów!” „Idealny prezent dla kogoś bliskiego”. „Mówią bez słów, że komuś na tobie zależy”. BYĆ może podzielasz te odczucia, wyrażone przez mieszkańców Nairobi, stolicy Kenii. Spośród wszystkich kwiatów, zarówno rosnących dziko, jak i hodowanych, róże cieszą się chyba największą sławą.

 Od setek lat są natchnieniem dla poetów i malarzy. Szekspir opiewał je w słynnym fragmencie Romea i Julii: „Czymże jest imię? To co zwiemy różą, słodko pachniałoby pod każdym innym imieniem” (tłum. M. Słomczyński). Ileż to razy róże pomogły zawiązać lub zacieśnić przyjaźń, naprawić nadszarpnięte stosunki czy pokrzepić chorego!

Poza tym róże są niezwykle cenne z ekonomicznego punktu widzenia.

W niektórych krajach, gdzie warunki klimatyczne sprzyjają uprawie kwiatów, hodowla róż jest głównym źródłem wpływów dewizowych. Na przykład w Kenii jednego roku róże stanowiły przeszło 70 procent milionów wyeksportowanych kwiatów. Kraj ten znajduje się w światowej czołówce producentów.

Dawniej, zanim róże zrobiły tak oszałamiającą karierę, ich krzewy powszechnie rosły dziko. Z czasem dzięki starannie kontrolowanym procesom krzyżowania niektórych z przeszło 100 gatunków róż dzikich uzyskano tysiące odmian szlachetnych. W ten sposób róże zdobyły rozgłos na całym świecie i występują niemal w każdym kraju. Do najpopularniejszych i najczęściej uprawianych należą róże herbatnie.

Ze szklarni do wazonu

Róże, które kupujemy w kwiaciarni lub na targu, pochodzą najczęściej z dużych przemysłowych upraw, gdzie poświęca się im znacznie więcej uwagi niż kwiatom rosnącym w przydomowych ogródkach. Szkółka roślin niedaleko Nairobi uświadomiła nam, ile troski wymagają kwiaty, zanim trafią do klientów.

W całej Kenii takie gospodarstwa można rozpoznać po charakterystycznych tunelach foliowych. Świeżo zaszczepione róże są delikatne, więc należy je chronić przed surowymi warunkami pogodowymi. Gwałtowny deszcz czy wiatr albo ostre promienie słońca mogłyby wyrządzić niepowetowane szkody. Istotne jest również utrzymywanie stałej temperatury. Przegrzaniu zapobiega ciągła wymiana powietrza. Wewnątrz tuneli widzimy rzędy krzewów w różnych stadiach rozwoju.
W gospodarstwie, które zwiedzamy, uprawia się wiele odmian, między innymi popularne róże herbatnie, przycinane na długość 70 lub 35 centymetrów. Na powierzchni jednego hektara rośnie tu jakieś 70 000 krzewów.

Skąd rośliny czerpią składniki pokarmowe? Nie rosną w zwykłej glebie, lecz na podłożu ze skały pumeksowej (wulkanicznej) rozłożonym na folii polietylenowej. Taka metoda uprawy jest zalecana, gdyż podłoże skalne zapobiega rozwojowi wielu drobnoustrojów chorobotwórczych.

Rośliny zaopatrywane są w wodę dzięki instalacjom zwanym systemy nawadniania. Instalacja składa się z plastikowych rur, które doprowadzają odmierzoną ilość wody i składników odżywczych bezpośrednio do strefy korzeniowej. Ponieważ skała wulkaniczna ma strukturę porowatą, nadmiar wody gromadzi się na folii, skąd jest odprowadzany i ponownie wykorzystywany.

Pomimo fachowej opieki róże są narażone na choroby, zwłaszcza grzybicze, takie jak szara pleśń czy mączniak, które atakują liście i łodygi krzewów. Choroby te mogą niekorzystnie odbić się na jakości kwiatów. Do walki z nimi stosuje się preparaty grzybobójcze.

Kiedy na stulonych pączkach zaczynają pokazywać się żywe kolory, jest to sygnał, że można rozpocząć zbiory. Róże ścina się, gdy są jeszcze nierozwinięte, dzięki czemu dłużej stoją w wazonie i dłużej zachowują kolor. Jednak czas zbioru może się nieco różnić w zależności od odmiany. Ważne jest, by ścinać kwiaty albo rankiem, albo późnym popołudniem, gdy w powietrzu jest sporo wilgoci, co zapobiega więdnięciu kwiatów. Później zabiera się je do chłodni. Przechowywane w niskiej temperaturze dłużej zachowują świeżość.

Następny ważny etap to sortowanie. Róże są segregowane według koloru i wielkości. Potem pakuje się je zgodnie z zamówieniami klientów i zawozi na główne lotnisko w Nairobi, skąd polecą do oddalonej o kilka tysięcy kilometrów Europy. Ponieważ są bardzo delikatne, powinny dotrzeć do odbiorców — czy to krajowych, czy zagranicznych — w ciągu 24 godzin od ścięcia. Gdy następnym razem ktoś podaruje ci bukiet róż albo kupisz je sam, pomyśl o tym, jak długą drogę pokonały te kwiaty, zanim trafiły do twoich rąk — być może przybyły aż z Afryki. Patrząc na nie, pomyśl również z docenianiem o ich Stwórcy.
--

Stopka

Pablo

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

Dobieramy roślinność i kamienie do skalniaka

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki<

Skalniaki są niezwykle pięknym elementem wystroju naszych ogrodów. Jest  to element architektury ogrodowej, który pozwala nam chociaż na chwilę  przenieść się w piękne górskie rejony.

Ogrody skalne są przeważnie wzorowane na krajobrazach górskich i obsadzone roślinnością charakterystyczną dla tych rejonów. Kiedy zdecydujemy się na założenie skalniaka, musimy przemyśleć kilka istotnych kwestii. Przede wszystkim powinniśmy wziąć pod uwagę dosyć specyficzne wymagania roślin skalnych, oraz odpowiednio dobrać gatunki tychże roślin w taki sposób aby kompozycja dała odpowiedni efekt wizualny.

W ogródkach skalnych przeważają zwykle rośliny wysokogórskie. Mogą to być różnego rodzaju rośliny cebulowe, bulwiaste, zielne, a także karłowe i płożące się iglaki. Ponadto na skalniakach bardzo dobrze prezentują się byliny

W środowisku naturalnym rośliny te zwykle rosną na glebach ubogich oraz przepuszczalnych. Ponadto narażone są na działanie ekstremalnych warunków - silnego słońca, wiatrów, zmian temperatury itp. Rośliny rosnące w górskich rejonach przystosowały się anatomicznie do panujących  tam warunków. Przykładem takiego przystosowania może być budowa systemu korzeniowego, który jest płytki i nierozbudowany co znacznie ułatwia pobieranie wody, natomiast drobne, mięsiste, kutnerowate lub skórzaste liście chronią je przed jej utratą i wysuszeniem przez słońce.

Podczas dobierania roślinności do ogrodu skalnego warto rozważyć kwestie takiego doboru, aby skalniak wyglądał pięknie przez większa część roku a nie tylko latem. Aby tak się stało musimy zrezygnować z dobierania roślin należących tylko do określonej grupy (np. wyłącznie jednorocznych, cebulowych, bylinowych lub wrzosowatych).  Dlatego doskonałym rozwiązaniem jest stworzenie skalniaka mieszanego. Szczególnie postarajmy się o iglaki płożące oraz karłowe- gdyż są one zielone przez cały rok. Nie zapominajmy także o roślinach liściastych zmieniających kolory w zależności od pory roku.

Kolejna kwestia którą powinniśmy rozważyć przed rozpoczęciem prac ogrodowych to odpowiedni dobór materiału skalnego do naszego ogrodu. Kamienie, które wykorzystamy w naszym skalniaku mogą być  bardzo różne. Jednak nie stosujmy skał zbyt miękkich, gdyż mogą się one po prostu rozsypać po pewnym czasie. Nieodpowiedni będzie także zbyt twardy kamień wulkaniczny, taki jak granit czy bazalt. Bardzo dobrze nadaje się natomiast tuf wapienny, gdyż zapewnia idealne warunki wielu roślinom, wymagającym dobrego drenażu. Niestety jest to materiał skalny szczególnie drogi. Jeśli chcemy zrobić nasz ogródek tanim kosztem powinny nam wystarczyć otoczaki, wapienie oraz trochę żwirku. Twardy kamień taki jak otoczak nadaje się także na drogi i ścieżki brukowe zamiast sztucznej i drogiej kostki.

---

Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/

Zakładanie ogrodów - od czego zacząć

Zakładanie ogrodów to tworzenie natury. Podpatrywanie przyrody i czerpanie z niej inspiracji.

Urządzanie ogrodu powinno być procesem przemyślanym, gdzie liczy się pomysł.

Dla wielu ludzi ogród jest wielką pasją. Stanowi znakomity zakątek wypoczynkowy, miejsce gdzie można zrelaksować się i odpocząć od pracy i codzienności. Projektowanie i zakładanie   ogrodów to trudne zadanie, dlatego niektórzy wolą zostawić je profesjonalistom. Architekt krajobrazu pomoże nam dostosować projekt ogrodu do naturalnego ukształtowania terenu. Rozważy wiele czynników uwzględniając w szczególności typ gleby, topografie terenu, nasłonecznienie, położenie działki względem istniejących w terenie obiektów, warunki hydrologiczne itp. Urządzanie ogrodu pod indywidualne potrzeby zapewnia, że ogród będzie stanowił odbicie osobowości właściciela, będzie miał swój niepowtarzalny charakter.

Zakładanie ogrodów to nie tylko dobór i sadzenie roślinności.Warto zastanowić się, jakie elementy małej architektury można zastosować. Do wyboru mamy altany, fontanny, oczka wodne, różnego rodzaju meble ogrodowe. Dopiero zestawienie tych wszystkich elementów tworzy niezwykłą przestrzeń. Osoby wytrwałe, z wyobraźnią przestrzenną, lubiące wysiłek fizyczny na świeżym powietrzu mogą od razu zabrać się za zakładanie ogrodów. Jednak jeśli nie mamy takich cech, lepiej zatrudnić fachową firmę, która zrobi wszystko za nas, czyli przygotuje szczegółowy projekt ogrodu, dołączy spis gatunków planowanych roślin i udzieli wskazówek co do ich pielęgnacji. Firmy ogrodnicze zajmują się także kompleksową realizacją projektu, zapewniają urządzanie ogrodu na każdym etapie.

Zakładanie ogrodów i urządzanie ogrodu rozpoczyna się od rozrysowania projektu Jest to pomocne zwłaszcza na większych działkach, które trudno objąć jednym spojrzeniem. Na projekt nakłada się istniejące obiekty, wzniesienia i zagłębienia terenu, a także kształty roślin, które planujemy do zasadzenia. Urządzanie ogrodu to również planowanie stref pełniących różne funkcje w ogrodzie: reprezentacyjną (przestrzeń przed wejściem do domu), użytkową (np. z ogródkiem ziołowym) i rekreacyjną (do cichego wypoczynku oraz gier i zabaw). Zaznaczmy ścieżki, murki, schody, pergole i oczka wodne, a dopiero potem szukajmy miejsca dla roślin. Projektowanie zieleni nie jest łatwe, dlatego zabierając się za urządzanie ogrodu trzeba trochę poeksperymentować z wybranymi roślinami, by w końcu osiągnąć zamierzony efekt. Chcąc uniknąć chaosu i przeładowania, należy urządzanie ogrodu i dobór roślinności przemyśleć, wyodrębnić elementy kluczowe dla wystroju. Brak kompletnej i&nbsp; jednolitej koncepcji zieleni może spowodować, że ogród będzie się składał z przypadkowych niepowiązanych ze sobą funkcjonalnie i estetycznie części.

Posiadając gotowy projekt ogrodu, pozostaje już tylko zabrać się za fizyczne zakładanie ogrodów, urządzanie ogrodu i cieszenie się własną oazą spokoju.

Artykuł pochodzi z serwisu http://artykuly.com.pl/